Żyjemy otoczeni chaosem, co sprawia, że niemożliwe staje się trzeźwe i z perspektywy spojrzenie na to, co robimy w swoim życiu.
Gdy jesteśmy dziećmi, jesteśmy pełni życia: uśmiechamy się, bawimy, cieszymy chwilą w świecie, otoczeni ludźmi, których kochamy. Każda sytuacja jest okazją do tego, aby posmakować życia. Jedynymi słowami, jakimi można opisać ten etap życia, są: brak monotonności.
W tym wieku nie martwimy się jeszcze o przyszłość, nie planujemy, nie żałujemy. Dzieci w całej swojej pierwotności instynktów w całkowicie naturalny sposób żyją tu i teraz, przez co w perfekcyjny sposób dbają o swoje zdrowie psychiczne. Czy Ty wiesz jak to robić?
Wyrośliśmy na poważnych, zestresowanych ludzi, nierzadko pozbawionych wyobraźni przez nasze analityczne umysły. Ludzi, którzy często czują się wykończeni pod koniec każdego dnia. Umiejętność powrotu choć czasami do stanu, w którym zamiast bycia zestresowanymi odczuwamy większy spokój umysłu i serca, sprawić może, że zwyczajnie dzień po dniu zaczniemy odżywać.
Życie, które nie przepływa przez palce, to rzecz niezwykle deficytowa w naszych czasach. To, co powiedziałam, nie jest dla Ciebie nowością, podobnie jak nie przypadek sprawił, że czytasz te słowa.
KAŻDY wie, że nasze życie przyspieszyło i osiąga zawrotną prędkość mimo tzw. oszczędzaczy czasu typu pralka, zmywarka, bieżąca i ciepła woda, toaleta czy łatwy dostęp do żywności w sklepach. Żyjemy w czasach dobrobytu, jak by na to nie patrzeć – żadne z poprzednich pokoleń nie miało tak łatwo. A jednak jesteśmy chyba jednym z bardziej niewolniczych pokoleń, choć mało kto z nas jest tego świadomy.
Co zrobić? Jak poczuć się wolnym? Jak poczuć, że życie jest w naszych rękach? To banalnie proste: zatrzymać się, stanąć w miejscu i obserwować; przyglądać się swojemu życiu i samej sobie. To też niej jest dla Ciebie niczym nowym. Od czego zacząć w takim razie?
Od akceptacji siebie. Od podejścia do lustra, spojrzenia sobie w oczy i zaakceptowania tego, co widzisz. Jesteś piękna – bez względu na to, czy masz jedno oko delikatnie większe czy mniejsze; czy jesteś wysoka czy niska. Bez znaczenia jest liczba twoich włosów i fakt, czy są one proste, czy kręcone. ZOBACZYĆ SIEBIE jest jedną z najważniejszych kwestii do tego, aby żyć tu i teraz.
Podejdź do lustra. Początkowo zobaczysz to, czego w sobie nie lubisz. Część rzeczy (jak np. wagę) można zmienić, części (jak np. wzrostu) zmienić nie się nie da. Musisz odróżnić te kwestie. Musisz przyjrzeć się sobie i w końcu zdać sobie sprawę, że to jesteś Ty. I tam po drugiej stronie lustra, i tu przed nim. Podczas tego ćwiczenia głęboko oddychaj. Kiedy zobaczysz prawdziwą siebie, zwyczajnie powiedz do siebie: „Cześć, jesteś piękna”. Brzmi dziwnie, ale te trzy słowa wypowiadane każdego dnia zmienią jego jakość.
Możesz również powiedzieć sobie coś równie pozytywnego: „Zasługuje na wszystko, co dobre”, „Jestem wyjątkowa”, „Bez względu na to, jak dziś wyglądam, mogę być szczęśliwa i radosna” lub: „Jestem wystarczająco dobra”.
